Artist: Harris Kondosphyris                                           Photographer: Aggelos Kaltsis

Κάνουμε κιμά ένα κομμάτι λάπα αλόγου και το πλάθουμε με ψιλοτριμμένο horseradish, σβώλους ταπιόκας, ψιλοκομμένο μαϊντανό, αλάτι. Προσθέτουμε τα γιουβαρλάκια στο βραστό νερό με ψιλοκομμένο αγγούρι, κολοκύθι και μια χούφτα σβώλους ταπιόκας.

Αυγολέμονο χωρίς αυγά

Αν θελήσουμε να αυγοκόψουμε τη σούπα, προσθέτουμε ολόκληρο το κολοκύθι να βράσει στο νερό. Το βάζουμε βρασμένο σε ένα πολυμίξερ και το δουλεύουμε με αλάτι, λεμόνι, ελαιόλαδο και φρέσκο τζίντζερ. Όταν δέσει και φουσκώσει το μείγμα, το αναμειγνύουμε στη σούπα.

Make mincemeat by a piece of horse and squash it with horseradish, dollops of tapioca, parsley, salt. Add the horse meatballs into the boiled water along with cucumber, courgette and a handful of tapioca’s dollops.

Avgolemono (Egg Lemon) sauce without eggs

If you want to have Egg Lemon sauce in the soup, first boil the entire courgette with the meatballs. Then put the boiled courgette into a blender and whisk with salt, lemon, olive oil and fresh ginger. When the mixture thickens enough, pour it in the soup.

Artist: Adonis Volanakis                                                    Photographer: Soledad Pinto

Κατά τον Σολομώντα στις παροιμίες του «τα χείλη μιας πόρνης στάζουν σαν από κερήθρα μελιού: αλλά στο τέλος είναι κοφτερά σαν δίκοπο σπαθί» αλλά στις ωδές του μας καλεί σε γιορτή οργίου: «ήρθα στον κήπο μου, νύφη μου· έφαγα την κερήθρα μελιού: Φάτε φίλοι· Ω εραστές». Κόβοντας κάθετα ένα νυφικό με ψαλίδι, ως ένα μηχανισμό για τελετή μετάβασης, υποδηλώνει ένα οριακό μη-τόπο της ταυτότητας της πόρνης που μεταθέτει στην υπόσταση της νόμιμης γυναίκας ή το ανάστροφο;

Ο Lauren Blair και η David Blair από το  Τεννεσί παντρεύτηκαν μεταξύ τους για την 83^η φορά το 2004. Το προφανές παράδοξο του ατελείωτου  μπρος-πίσω προϊδεάζει για ψυχαναλυτικές μεταβιβάσεις χειριστικής πείνας του ενός για τον άλλο. Η κινητικότητα της συζυγικότητας λειτουργεί ως αντιμετάθεση για να ερμηνεύσει το απέραντο μέλι που απλώνεται παντού.

According to Solomon’s proverbs “the lips of a strange woman drop as an honeycomb: But her end is sharp as a twoedged sword” but in his songs he throws a orgy feast: “I have come into my garden, my bride; I have eaten my honeycomb: Eat friends; O lovers”. Cutting vertical a wedding dress with scissors, as a device for rite of passage, indicates a marginal non-place of whore identity that shifts to legal wife status or the inverse proportion?

Lauren Blair and David Blair from Tennessee, married each other for the 83^rd time in 2004. The apparent paradox of the infinite back and forth inclines to psychoanalytic transferenceς of manipulative hunger for each other. Mobility of conjugality works as transposition to translate the boundless honey that spreads out everywhere. 

Artist:Nana Sachini. Untititled.                                          Photographer:Soledad Pinto

translate me μετάφρασέ με αργά

μετάφρασε τις λέξεις τους ήχους τις κινήσεις μετάφρασε το θυμό το χιούμορ τη σιωπή

αργά με παύσεις δεν καταλαβαίνω σόρρυ(?) πιο αργά

με δάχτυλα δεν καταλαβαίνω με χέρια δεν με σάρκα δεν

όλο το σώμα διαβάζω σώματα όχι διαβαίνω σώματα

λέξη λέξη άλλη γλώσσα συλλαβή συλλαβή άλλο στόμα

γράμμα γράμμα άλλος άνθρωπος

transblock me μετάφραξέ με

μετά φράξε με βάλε μου άλλες λέξεις κι άλλες λέξεις (κι) άλλους ήχους μπουκωμένο στόμα (κι) άλλες κινήσεις μπουκωμένο σώμα 

φράξε κάθε τρύπα κάθε είσοδο και έξοδο να μη μπορεί να βγει τίποτα από μέσα όλα έγκλειστα να κόβουν βόλτες σε αίθριο στόμα το χειμώνα βαρυποινίτες λέξεις σε προαύλιο μυαλό ξερό κατακαλόκαιρο σκεπασμένο άμμο και χώμα οι λεξοθίνες με μια πνοή αλλάζουν σχήμα και θέση χάνομαι τυφλώνομαι με θάβουν μέσα τους

στοστόμαχώμα/ σταμάτιαλέξεις  

transew me μετάραψέ με

μετά ράψε με όπως θέλεις με το δικό σου βελόνι τη δική σου κλωστή τις δικές σου βελονιές και σχέδια ράψε το στόμα τη γλώσσα τα χείλη ράψε τα χέρια στον κορμό ράψε τα πόδια μεταξύ τους ράψε με πάνω σου στα ρούχα σου  ράψε με σαν στάμπα σαν μπιζού παράταιρο κουμπί ή παιδικό κουκλάκι φυλαχτό της μάνας σου που το κρύβεις καλά γιατί ντρέπεσαι αλλά δεν το πετάς δεν με πετάς       

 για το κακό το μάτι

για την κακή τη λέξη;

transtale me μεταπαραμύθιασέ με

μετά το παραμύθι δώσε μου το ρόλο του κακού να σε φοβίζω να σε λυγίζω να με μισείς να με χτυπάς το ρόλο του καλού να σε λύνω να σε τεντώνω να ’χεις φίλο σύντροφο εραστή τον λύκο την πριγκίπισσα το γουρούνι τον νάνο τη νάνα ό,τι μου πεις θα παίξω δώσε μου λόγια δώσε μου ρούχα θα μιλήσω θα ντυθώ δώσε μου αισθήματα γέλιο κλάμα πόθο τρόμο θα παίξω καλά όσο πιο καλά μπορώ δεν θα σε απογοητεύσω

ποτέ δεν ξεχνώ τα λόγια μου καμιά φορά τα τρώω

translave me μετασκλάβωσέ με

όχι άλλο κούκλα τώρα δούλος σου ανδρείκελό σου μακελειό σου θα υπακούω θα ακολουθώ θα σκύβω το κεφάλι τις λέξεις το σώμα τα θέλω μου τα ναι μου και τα όχι μου θα τα κρύβω όλα πίσω μου και πίσω σου θα τρέχω                 σιδερένιες μπάλες στο λαιμό και τον αστράγαλο

transplay me  μετάπαιξέ με

παίξε μαζί μου τρέξε δεν θα σε πιάσω κρύψου δεν θα σε βρω θέλω να σου δίνω χαρά να περνά ευχάριστα η ώρα σου μαζί μου πάρε το γέλιο μου δικό σου αν δεν βγαίνει από πάνω μου τράβα το ξεκόλλα το ξέσκισέ το φόρα το δικό σου δεν θέλω άλλο γέλιο μόνο αυτό θυμάμαι γελούσα δεν ανέπνεα

 ανάσα τώρα

translay me μεταξάπλωσέ με

ξάπλωσέ με άπλωσέ με σώριασέ με στρώσε με όπου θέλεις όπως θέλεις αυστηρά σαν κουβέρτα ακριβού ξενοδοχείου άτσαλα σαν εφηβικό κρεβάτι προσεγμένα σαν την κρεβατοκάμαρα της μαμάς ξάπλωσε πάνω μου κοιμήσου ξεκουράσου χοροπήδα πάνω μου τυλίξου με τρίψου με χάιδεψέ με πάρε με μέσα σου

  κατάλαβέ με

transmeat me μετά κρέας κάνε με κρέας σκέτη σάρκα εύπλαστη χωρίς κόκαλα μόνο κρέας και λίπος ζουμερή κάνε με σάλια σου που τρέχουν λαδωμένα δάχτυλα που τρέμουν από λαιμαργία βιάσου πρόλαβε το στέγνωμα τη σήψη και τη βρώμα πρόλαβε το στόμα των σκυλιών

συναντώ ή κρέας τελικά;

transleat me μεταφάε με

μετά φαΐ φάε με εγώ η τελευταία σου μπουκιά πριν τη μεγάλη πείνα η πρώτη σου μετά από βαριά αρρώστια φάε με με τον ενθουσιασμό του άγνωστου με  αμήχανο χαμόγελο με το σηκωμένο φρύδι της αλαζονείας με πεσμένους ώμους φάε με με λόγια απορίας με παρεξηγημένο βλέμμα με σουφρωμένα χείλη και τα υπερκινητικά σου χέρια φάε με με πνεύμα χάρης και απαξίας με διάθεση συμβιβασμού και μια επίγευση ακόρεστου στο τέλος

ένα κομμάτι κρέας μόνιμα ανάμεσα στα δόντια

ποια είναι η λέξη για την οδοντογλυφίδα;

Ιορδάνης Παπαδόπουλος

Video. 10min, 20sec. Title: That lusty pioneer blood (is tamed now). Tom Robinson

1 lt Blood

340g Shredded suet

300ml Milk

50g Oatmeal

3 Medium Onions, chopped

1 tbsp Salt

1/2 tsp Mixed Herbs

1/2 tsp Cayenne Pepper

Pinch Nutmeg

I have a vegetarian friend who has a dilemma. He has not always been vegetarian, and has lingering desires for various foods he has now made unavailable to himself. One such food is black pudding. He came up with an, as yet, hypothetical solution to this problem. He would have a pint of his own blood taken and turn that into a black pudding, which he could then consume in good moral conscience.

This is a hypothetical solution I will return to after turning to the case of cannibalism in Germany. I need to run Armin Meiwes, the cannibal, and Bernd Jurgen Brandes, the victim, through Bataille’s notion of general economy. Bataille considers, at a vastly macro scale, the movement of energy across the globe, rather than currency, goods, or wealth. Organisms or systems that produce more energy than they need to simply exist have an energy surplus. It is, Bataille argues, what is done with this surplus – this ‘accursed share’ – that defines that organism or system. Characteristic of post-industrial capitalist societies is that they concentrate on turning that surplus to growth, to progress. When surplus is spent, it is done so in a way that ultimately funnels it back to growth, so that no energy is squandered or lost.

When we regard the cannibalism of 2001 in these terms we can begin to understand what makes it seem such a heinous and exhilarating act. To try to pick out the play of power in the relationship between the two men, and later, between Meiwes and the German state, may be a slippery task. At first glance there seems to be a simple case of domination and submission, hunter and prey. We have to remember though, that Brandes was not forced or coerced, he wilfully submitted to the event. Indeed, it seems to have been as symbolic for him as it was for Meiwes. There are several ways we need to view this event in order to understand the striations of power and taboo that run through it. The first is the more immediate, the situation as it existed between the two men. It was a context of agreement, of cooperation, even collaboration. There was no conflict, no struggle for power. One consumed, one wilfully submitted to consumption. If we enclose the extent of moral society at the perimeter of the two central characters, it is a perfect utopian agreement.

However, inevitably, this enclosure could not be maintained. When news of the event reached the wider German and global public the nature of the event underwent a radical posthumous change. Whilst the material aspect of the event was unchanged, the ideological ramifications spread instantly with the news. And in this broader context the event cannot be considered cooperative or utopian. At this level it amounted to a radical political affront, an act of terrorism, the basest assault on liberal democratic values. Brandes did worse than to waste his life. By composing his death in collaboration in the manner he did, he removed his death and his sovereignty from the burden of productivity. His submission to a sacrificial death removed him from subservience – a contradiction, yes, but a powerful one. Despite our instincts, it is the eaten Brandes who performed the more aggressive share of the act. His act, although similar to suicide, is not quite the same. By sharing his death with Meiwes, he sent the spores of his choice into the realm of public life. Suicide is closed, private. Brandes’ death, his deliberate self-squander, was public. It is this unnerving aspect to the case that provides the context to understand the German state’s push to convict Meiwes’ of murder after he had been convicted of manslaughter. 

 At this point I would like to return to the hypothetical black pudding. The pudding made from my friend’s own blood. And the inevitable question is that of whether this act of self-consumption could bring about a similar reaction, could signify such a significant act of taboo from such a seemingly contained private space? Somehow I doubt it, but nevertheless…

This is the space I want to sketch out for the work I intend to present in Greece. The translation I am interested in is that from private to public, and the flesh I want to eat is all the turgid ideological baggage that might be dragged along.

Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Δημήτρης Αμελαδιώτης, Marwa Arsanios, Elena Bellantoni, Αντώνης  Βολανάκης, Μιχάλης Θεοδοσιάδης, Carolina Hoehmann, Άννα Λάγιου Τσουλούφη, Ειρήνη Καραγιαννοπούλου,  Χάρης Κοντοσφύρης, Μάνος Κορνελάκης, The Erasers, Joaquín Ortúzar, Ζωή Παππά, Francisco Papas Fritas Tom Robinson, Ιωάννα Σαχίνη, Soledad Pinto, Francisca  Sanchez.

Platiform Translation’s core group

Marwa Arsanios, Elena Bellantoni, Μιχάλης Θεοδοσιάδης, Soledad Pinto.

Guest curator

Natalia Arcos

Διοργάνωση και καλλιτεχνική επιμέλεια

Ζωή Παππά

Εγκαίνια έκθεσης: 14.11.08 | 20:30

Ανεξάρτητος εκθεσιακός χώρος:  Αιόλου 48-50,4^ος & 5^ος όροφος, Αθήνα

Διάρκεια έκθεσης: 14.11.08-14.12.08

Ώρες λειτουργίας: Πέμ.- Παρ.. 15:00 – 21:00 και Σάβ. 11:00 – 17:00

Το Transleat me είναι έκθεση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα

Πληροφορίες για την έκθεση   : +306938490897, zoipappa [at] yahoo.com